คำเตือน : เอนทรี่นี้ spoil เรื่องเพชรพระอุมานะจ๊ะ

ตามกระแสเพชรพระอุมา จนอ่านภาคแรกจบมาได้ซักพักแล้ว
เรียกว่าพอมีเวลาว่างซัก 2-3 นาที ก็เป็นต้องเปิดอ่านทันที
แล้วก็เพราะการอ่านเพชรพระอุมานี่แหละ
เลยทำให้แปล Bath dream : Ringtian ได้แบบเวอร์มาก
 
ที่อ่านภาคแรกจบเร็ว เพราะว่าฉากไหนที่ไม่ชอบก็อ่านผ่านๆ (ซะงั้น) 
โดยเฉพาะช่วงที่คุณหญิงกับผู้กองกัดกัน Frown  ไม่รู้จะกัดอะไรกันบ่อยๆ Yell
ทะเลาะกันจนเราเบื่อ เลยอ่านข้ามๆ ไปบ้าง Surprised
 
ไม่ได้เกลียดคุณหญิงนะ แค่เบื่อเธอในภาคแรก ไม่ชอบที่เธอมักจะให้ท้ายแงซายบ่อยๆ
แต่ในภาคสองเรากลับสงสารเธออ่ะ 
อีกอย่างใจร้อน อยากอ่านตอนแงซายกับผู้กองอยู่ด้วยกันเร็วๆ ด้วย
ขอโทษค่ะท่านพนมเทียน ไว้จะย้อนกลับไปอ่านทีหลังนะคะ Surprised

ความจริงในภาคแรก มีฉากชวนจิ้นอยู่หลายฉากๆ แล้วเราก็ชอบหลายฉากมากๆ
คิดว่าน่าตรงกับใครหลายคน แล้วก็น่าจะมีคนเขียนถึงเยอะแล้ว
วันนี้ขอเอามาลงฉากนึงละกัน

======================================
 
"เรามาพนันกันอีกสักสองข้อดีไหมผู้กอง?"

"พนันอะไร?"

"เขาตาย หรือยังมีชีวิตอยู่ นั่นข้อที่หนึ่ง ส่วนข้อที่สอง เราทั้งหมดจะไปถึงเนินพระจันทร์ทันตามกำหนดไหม?"

"แกเลือกพนันทางด้านไหน?"

"ผู้กองล่ะ?"

.......................................
.............................
......................
............
.......
...

"จากใจจริงของฉัน แงซาย..." ในที่สุดเขาก็พูดเบาเหมือนกระซิบ "ฉันไม่อาจพอที่จะคิดได้ว่านายชดกับ คนของเขายังมีชีวิตอยู่ในขณะนี้ และก็ไม่คิดด้วยว่า เราจะเดินทางไปถึงเนินพระจันทร์ตามกำหนดเวลาได้"

แงซายแย้มริมฝีปากออกน้อยๆ "ถ้าเช่นนั้น ผู้กองก็คิดเช่นเดียวกับนายแหม่มนั่นเอง แล้วทำไมผู้กองไม่ บอกถึงความคิดข้อนี้ของผู้กองให้เจ้านายทั้งหลายทราบไว้"

"แกคิดว่าฉันควรจะบอก... หรือคิดว่าฉันจะ"กล้า" บอกงั้นหรือ?"

"ผู้กองยังไม่ตอบตรงคำถามของผมนัก ผมถามเพื่อถ้าพนันกับผู้กองเมื่อตะกี้ เราพนันกันตะหาก"

"พนัน?... มีอะไรมาเป็นเดิมพัน ระหว่างแกกับฉัน"

ยิ้มของเจ้าคนลึกลับสยายกว้างไปอีก "มี.. และมันเป็นเดิมพันที่จะทรงความหมายที่สุดในชีวิตของเราทั้ง สองฝ่าย"

"ว่ามาซิ"

"ถ้าผู้กองชนะ ผมหมายถึงว่า นายชดกับคนของเขาตายไปเสียแล้ว กับอีกอย่างหนึ่งคือเราไปไม่ทันตามกำ หนดเวลาที่เนินพระจันทร์ ผมจะลืมเรื่องราวและหน้าที่อื่นๆ ทั้งมวลเสียให้หมดสิ้น และจะเป็นแงซายคนเดิม ติดตามผู้กองไปทุกหนทุกแห่ง ยามเป็นทาสเป็นลูกงานผู้รับใช้ผู้กองไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ พูดง่ายๆ ก็คือ ผมกลับไปอยู่ร่วมกับผู้กองที่หนองน้ำแห้งตามเดิม มีสภาพรับใช้ผู้กองอย่างบุญคำ เกิด เส่ย และจัน ขอ ฝากชีวิตไว้กับผู้กองตลอดไป..."

"ฮือม์..." พราณใหญ่ครางลึกในลำคอ จ้องหน้าเขม็ง

"ก็แล้วถ้าฉันแพ้พนันแกล่ะ"

"ผู้กองสละโลกภายนอกและชีวิตเดิมๆ ของผู้กอง มาอยู่ร่วมกับผมในมรกตนครตลอดไปเช่นกัน ตกลง ไหม?"

จอมพรานอึ้งไปนานในครั้งนี้ เกิดมาเป็นรพินทร์ ไพรวัลย์ ไม่เคยมีครั้งใดที่เขาจะตกอยู่ในสภาพลังเล กริ่ง เกรงต่ออนาคตเบื้องหน้าเท่ากับการถูกท้าทายให้รับพนันในครั้งนี้

"ใคร่ครวญดูให้ดี ผู้กองที่รัก ทันทีที่ผู้กองตกลงรับพนันกับผม สัจจะย่อมเป็นสิ่งสำคัญที่สุด และหวังเป็น อย่างยิ่งว่า ผู้กองคงไม่ยอมเสียสัตย์ เมื่อลั่นปากออกไป ส่วนตัวผมเองก็เช่นกัน"

ระหว่งที่เขายังนิ่ง แงซายพูดแช่มช้าชัดเจนต่อมาจากสีหน้าที่ยิ้มประหลาด

"แกต้องการให้ฉันอยู่ในมรกตนครกับแกถ้าชั้นแพ้พนัน?"

"เป็นเช่นนั้น"

"เพื่ออะไรกัน ฉันมีประโยชน์อันใดสำหรับแก สมมุติว่าแกยึดเอาตัวชั้นไว้"

"ผู้กองน่าจะรู้ดีอยู่แล้วว่า ไม่ว่าแงซายจะอยู่ที่ไหน ทุกข์สุขอย่างไร แงซายปรารถนาจะมีผู้กองรพินทร์เคียง ข้างด้วยเสมอ ตราบจนกว่าวันที่เราจะตายจากกันไป"

======================================
 
ก็แงซายช่างออดอ้อน (?) ผู้กองที่รัก ได้อย่างน่ารักเหลือหลาย Wink
ไม่ว่ายังไง แงซายก็มีแต่ได้กับได้ ไม่ว่าแพ้หรือชนะก็จะได้อยู่กับผู้กองที่รักตลอดไป Cool
 
แล้วมันก็มีอีกฉากนึงที่แงซายไปขอนอนกับผู้กอง (เล่ม 24)
และมีการย้อนพูดถึงการเดิมพันครั้งนี้ น่าเสียดายที่ผู้กองไม่รับพนันกับแงซาย
 
======================================
 
"ผมอยากให้ผู้กองรับพนันและแพ้ผมจริง"
..................
...........
.....
"ตอนนั้นผมพนันว่าถ้าผมชนะ ผู้กองต้องอยู่กับผมที่มรกตนครแห่งนี้ อยู่เคียงข้างผมตลอดไปตราบจนวันตาย"
..................
...........
.....
"ผมไม่อยากจากผู้กองไปเลย ผู้กองที่รักของแงซาย"  Undecided 

ตามไปอ่านตอนนี้แบบเต็มๆ ที่นี่เลยจ้า
======================================
  
แต่ละประโยคของแงซาย มันชวนให้สาววายเคลิ้มเสียนี่กระไร Wink
เรียกว่าอ่านไป จิกหมอน กัดผ้าห่มกันเลยทีเดียว
เง้อ ความจริงน่าจะมีคนวาดโดคู่นี้บ้างเน๊อะ อยากอ่านอ่ะ
 
ภาคสองเรายังอ่านไม่จบ แล้วก็คงจะอ่านค้างไว้แบบนั้นก่อน
ก็พ่อกะเหรี่ยงโฉมงาม กว่าจะไปเข้าฝันผู้กองที่รัก
ก็ปล่อยให้เรารอแล้วรออีก แล้วก็ไม่ออดอ้อนผู้กองเหมือนเดิม ทำเอาเราหมดกำลังใจที่จะอ่านต่อ Tongue out

ด้วยประการฉะนี้ ช่วงนี้ก็เลยพอมีเวลาว่างล่ะ
และเพื่อเป็นการต้อนรับวันฮัลโลวีน 31 ต.ค. นี้ (ไม่เกี่ยวล่ะ)
เราจะเอามังงะแปลมาลงเหมือนเดิม Cool โดยจะลง D18 ก่อนละกัน
 
 
ปิดท้ายด้วยเพลงของแงซาย
อยากรู้จังว่าตอนท่านมุ้ยสร้างหนังเรื่องนี้ เวลาทำเป็นเพลงจะใส่ทำนองยังไงน๊า Cool
 
======================================

เกิดมาเยี่ยงวกษัตริย์ขัตติยราช
แต่อนิจจา! อนาจนัก
ต้องพลัดพรากถิ่นฐานแหล่งกำเนิด
ซมซานพเนจรไปทั่วเขตแคว้นแดนกันดาร

ทุกหุบห้วยละหานลำเนาไพร
ข้าบุกบั่นไปปิ่มเลือดตากระเด็น
มีดวงดารากรแทนประทีปส่อง
ฝากอนาคตไว้กับหมู่เมฆอันเลื่อนลอย

สุริยา...ประทานพลังฤทธิ์ให้แก่ข้า
จันทรา...เปรียบเสมือนเพื่อนใจ
หากสวรรค์ส่งข้ามาเกิดแล้วจริงแล้วไซร้
ข้าคงกลับคืนไปสู่เจ้าได้สมจินต์

รอข้าก่อน...อาณาจักรสีทองอันผ่องใส
รอข้าก่อน ...ประชากรทั้งหลาย
และรอข้าก่อน ...ศัตรูหมู่อมิตร
ข้ากำลังจะกลับไป...กลับไป...กลับไป...

 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วเขินม้วนต้วนแทนผู้กองเหลือเกิน...คำขอแต่งงานชัดๆ เลยอ่ะ
เคลิ้มแทนค่ะ..

#4 By เร้นกายในสายหมอก (103.7.57.18|118.174.41.2) on 2013-05-14 11:50

@bow-wow 
นั่นสิเน๊อะ แงซายอุตส่าห์ขุดหลุมเอาไว้ แต่ผู้กองก็ไม่ยอมตกลงไปซะทีcry

"ผู้กองครับ..."
"ฮือม์..."
"ถ้าผมเป็นผู้หญิงสักคนหนึ่ง ผมจะรักผู้กอง" 

#3 By Moni-san on 2012-10-24 11:54

ทำไมผู้กองไม่รับพนันนนนน
นั่นเหมือนกับแงซายขอผู้กองแต่งงานเชียวนะคะ!! /โดนเตะ
อ่านฉากนี้แล้วเขินอย่างบอกไม่ถูก วั๊ยยย

#1 By bow-wow on 2012-10-23 22:32

Moni-san View my profile

Flag Counter